Ongelijkwaardige voorziening voor transitievergoeding wordt mogelijk

Per 1 januari 2020 is het mogelijk om in een cao een voorziening op te nemen in plaats van de transitievergoeding, die niet meer gelijkwaardig is. Deze regeling geldt alleen voor ontslag wegens bedrijfseconomische redenen. Voor cao’s die ingaan voor 1 januari 2020 geldt nog steeds de eis van gelijkwaardigheid op het niveau van de individuele werknemer. Daarbij mag worden uitgegaan van de potentiële waarde van de voorziening.

De gelijkwaardige voorziening voor de transitievergoeding gaat verdwijnen per 1 januari 2020. De Hoge Raad heeft echter op de valreep nog een paar richtlijnen gegeven voor het interpreteren van de gelijkwaardigheid. Welke gevolgen hebben deze veranderingen voor werkgevers?

Gelijkwaardigheid voorziening in cao niet langer verplicht

In cao’s kan in plaats van de transitievergoeding een gelijkwaardige regeling bij ontslag worden opgenomen. Op 1 januari 2020 is de voorwaarde vervallen dat deze voorziening aan de transitievergoeding gelijkwaardig moet zijn. De regeling is bovendien beperkt tot ontslag op bedrijfseconomische redenen. Hierdoor is het mogelijk om bijvoorbeeld in een sociaal plan een lagere vergoeding dan de wettelijke transitievergoeding op te nemen. Dit vergroot de kans dat een noodlijdend bedrijf geheel of gedeeltelijk gered kan worden.

Wat verdwijnt is de mogelijkheid om een suppletieregeling van een arbeidsongeschiktheidsuitkering in plaats van de transitievergoeding te stellen. Vanaf 1 april 2020 compenseert het UWV echter de transitievergoeding bij ontslag wegens langdurige arbeidsongeschiktheid.

Wanneer is een gelijkwaardige voorziening gelijkwaardig?

Voor cao’s die voor 1 januari 2020 zijn ingegaan geldt ook na 1 januari 2020 nog de eis dat de opgenomen voorziening gelijkwaardig moet zijn. Wanneer is een voorziening gelijkwaardig? Deze vraag heeft de Hoge Raad in een recente uitspraak beantwoord. Er zijn twee belangrijke eisen:

1. Bij het berekenen van de waarde van een voorziening mag de rechter uitgaan van de potentiële waarde van de voorziening. Als het gaat om een aanvulling van de pensioenopbouw hoeft niet gewacht te worden tot het pensioen ook echt wordt uitgekeerd. De werknemer loopt dus het risico dat hij de gelijkwaardige voorziening niet of slechts gedeeltelijk zal ontvangen.
2. De voorziening moet op individueel niveau gelijkwaardig zijn. Dat betekent dat de voorziening voor sommige werknemers wel gelijkwaardig kan zijn en voor andere niet. Een oudere werknemer met een hoog salaris heeft bijvoorbeeld recht op een hogere transitievergoeding dan een werknemer met weinig dienstjaren en een laag salaris.

Hiernaast is er nog een aantal punten waarop gelet kan worden:

1. Staat in de cao dat de voorziening bedoeld is als alternatief voor de gelijkwaardige voorziening? Dit is geen strikte eis. Zo kunnen ook regelingen van voor de invoering van de transitievergoeding een gelijkwaardige voorziening zijn.
2. Heeft de regeling in de cao heeft tot doel het bekorten van de werkloosheid of het compenseren van de gevolgen daarvan? Ook dit is geen strikte eis. Een aanvulling op de arbeidsongeschiktheidsuitkering kan bijvoorbeeld als gelijkwaardige voorziening gelden. N.B. Na 1 januari 2020 vervalt deze mogelijkheid.

Meer informatie

Wilt u meer weten over ontslagvergoedingen? Of heeft u andere vragen over cao’s en arbeidsrecht? Neem dan contact met ons op: