Het is niet toegestaan een werknemer te ontslaan als deze ziek is, tijdens zwangerschap en bevallingsverlof en als de werknemer lid is van een ondernemingsraad. Deze opzegverboden gelden niet als de werknemer instemt met het ontslag, er reden is voor ontslag op staande voet of als de functie van de werknemer vervalt.
Voor het ontslag van een werknemer is altijd een wettelijke reden nodig. Maar soms mag u, zelfs als die er is, de werknemer toch niet ontslaan. De belangrijkste opzegverboden zijn tijdens ziekte, zwangerschap en het lidmaatschap van de ondernemingsraad. Daarnaast zijn er een aantal personeelsleden die u in principe niet mag ontslaan. Tot slot zijn er een aantal redenen op grond waarvan u werknemers niet mag ontslaan.
Het is niet toegestaan een werknemer tijdens de eerste twee jaar van ziekte of langdurige arbeidsongeschiktheid te ontslaan. Dit verbod geldt niet als de werknemer ondanks aanmaningen weigert te voldoen aan zijn re-integratieverplichtingen. Ook geldt dit verbod niet als de reden voor ontslag is de beëindiging van het bedrijf van de werkgever.
Een werknemer kan een ontslag niet blokkeren door zich ziek te melden. Alleen als de ziekmelding is gedaan voordat de ontslagvergunning is aangevraagd bij het UWV of het ontbindingsverzoek is ingediend bij de kantonrechter geldt het opzegverbod.
Na twee jaar arbeidsongeschiktheid mag de werknemer worden ontslagen. Deze twee jaar hoeven geen aaneengesloten periode te zijn. De onderbreking mag echter niet langer zijn dan vier weken. Zwangerschaps- en bevallingsverlof tellen niet mee voor het bepalen van de duur van de arbeidsongeschiktheid.
Tijdens zwangerschap en bevallingsverlof mag de werkneemster niet worden ontslagen. Wanneer de werkneemster zwangerschapsverlof of bevallingsverlof heeft, geldt het opzegverbod zelfs als het bedrijf wordt gesloten of de functie komt te vervallen.
Leden van de ondernemingsraad, commissies daarvan, of van een andere vorm van personeelsvertegenwoordiging mogen niet worden ontslagen. Dit geldt ook voor werknemers die kandidaat staan voor de ondernemingsraad of personeelsvertegenwoordiging of die minder dan twee jaar voordien lid daarvan waren. Onder dit verbod vallen ook de ambtelijk secretaris van de ondernemingsraad en leden van een commissie ter voorbereiding van een ondernemingsraad.
Er geldt een ontslagverbod voor de volgende werknemers:
De wetgever vindt het belangrijk dat zij hun werkzaamheden onafhankelijk en zonder gevaar voor ontslag kunnen doen.
De opzegverboden tijdens en voor de drie genoemde functies zijn niet van toepassing als:
Tot slot zijn er een aantal ontslagredenen die niet zijn toegestaan:
Deze redenen kan de werkgever dan ook niet aanvoeren als onderbouwing voor een wel toegestane ontslaggrond. Te denken valt bijvoorbeeld aan de werknemer die weigert om te werken op het tijdstip dat hij een gemeenteraadsvergadering heeft.
Hiernaast is het ook verboden om een werknemer te ontslaan op gronden die in strijd zijn met een discriminatieverbod:
De discriminatieverboden gelden ook voor opzegging tijdens de proeftijd.
Heeft u advies nodig over het ontslag van een werknemer of wilt u juist een arbeidsovereenkomst aangaan. Wij zijn u graag van dienst. Neem contact met ons op:
Een werkgever kan de arbeidsovereenkomst van een werknemer alleen opzeggen, indien hij daar een redelijke grond voor heeft. De wet geeft negen toegestane ontslaggronden. Welke zijn dit?
Wilt u een werknemer op staande voet ontslaan? Bekijk dan ons handige overzicht en weet binnen een paar minuten wat u moet doen en waar u op moet letten.
De hoogte van het wettelijk minimumuurloon verandert ieder half jaar. Wat zijn de nieuwe bedragen per 1 juli 2026?
Ontslag op staande voet van een werknemer wegens een bagatel, zoals diefstal van een product met (zeer) lage waarde, mag dat? Ja! Maar dit is niet zonder risico.
Werknemers hebben recht op privacy in hun privéleven. Dat geldt ook voor zieke werknemers. Zij moeten zich echter ook aan hun re-integratieverplichtingen houden en juiste informatie geven over hun ziekte. Welke mogelijkheden heeft de werkgever om te controleren of zij dit ook echt doen.
De statutair bestuurder heeft minder ontslagbescherming, maar er moet wel een redelijke grond voor het ontslag aanwezig zijn. Anders moet de werkgever een billijke vergoeding betalen. Die kan hoog zijn, zo blijkt uit een recente uitspraak. Waarom moest de werkgever deze vergoeding betalen?
