De Regelen der Kunst (1989) [Kunst en recht]
Drie opstellen over de verhouding tussen kunst & recht

Kunst en recht staan in een heel complexe relatie tot elkaar. Sommige juristen halen met vreugde een oude zegswijze aan, waarin het recht zelf een kunst genoemd wordt. Ook de beroemde jurist Hugo de Groot deed daaraan mee, toen hij zei: het recht is de konst om na de rechtvaerdigheyt te leven. Het omgekeerde is echter ook waar: de kunst kan zich nooit aan het recht onttrekken.

Dit geldt ook voor de beeldende kunsten. Waar men de beeldende kunsten ook zoekt, altijd weer blijken zij onderworpen te zijn aan zekere juridische normen. Met betrekking daartoe hebben zich in het verleden verscheidene belangrijke rechtsontwikkelingen voorgedaan. Immers: kunst bestaat bij de gratie van kunstenaars, van kunsthandelaren en van kunstkopers. De contacten en de contracten tussen deze drie betrokkenen zijn voorwerp van juridische regeling: mag alle kunst vrijelijk verkocht (en uitgevoerd) worden, of moeten beperkende wettelijke maatregelen ten aanzien van bepaald cultuurbezit getroffen worden? Op welke manier zijn de transacties tussen kunsthandelaren en hun cliënten aan belastingheffing onderworpen? Welke invloed heeft het voor de wording van Europa zo magische jaar 1992 op het Nederlandse recht? Komt het recht kopers die na verloop van tijd in de kwaliteit van hun aankoop teleurgesteld zijn, op de een of andere manier te hulp?

Op deze vragen uit de rechtspraktijk geven de schrijvers van de drie in dit boek verzamelde opstellen een antwoord.

De Regelen der Kunst is uitverkocht.