Download nieuwsflits (PDF)

In de (inter)nationale handel zijn distributie en agentuur twee veel gebruikte vormen, die erg op elkaar lijken, maar toch op essentiële punten van elkaar verschillen. Niet alleen handelt de distributeur voor eigen rekening en risico en de agent niet, maar ook heeft de agent bijvoorbeeld recht op een goodwill-vergoeding en de distributeur niet. Wanneer is sprake van een agentuurovereenkomst en wanneer van een distributieovereenkomst?

Zowel bij de distributie- als bij de agentuurovereenkomst is er sprake van een principaal die door middel van tussenpersonen in een specifiek omschreven regio producten laat verspreiden of promoten. Meestal bezit de agent of distributeur het exclusieve recht op deze activiteiten.

In de praktijk worden de beide overeenkomsten vaak slecht van elkaar onderscheiden en worden de namen door elkaar gebruikt. Dat kan voor problemen zorgen, aangezien de agentuurovereenkomst aan wettelijke voorschriften is gebonden, terwijl een distributieovereenkomst in principe vormvrij is. Wanneer is er sprake een distributieovereenkomst en wanneer van een agentuurovereenkomst?

Belangrijke verschillen
Een agentuur- of distributieovereenkomst kan herkend worden door te te kijken naar de rechtspersoon voor wie de agent of distributeur financiële risico’s neemt. Een agent handelt in beginsel in naam van de principaal en treedt zodoende voor diens rekening en risico op. Een distributeur wordt gezien als een zelfstandige onderneming, die voor eigen rekening en risico handelt. Uit de inhoud van het contract blijkt met welk type partijen van doen hebben. Of een contract een agentuur- dan wel een distributieovereenkomst is, wordt dus niet bepaald door de titel die boven het contract staat. Ook al staat er “agentuurovereenkomst” dan kan toch sprake zijn van een distributieovereenkomst.

Zoals hierboven reeds is aangegeven, is het belangrijkste verschil voor wiens rekening en risico de distributeur of agent zal handelen.

Een ander belangrijk verschil is dat de agent recht kan hebben op een klantenvergoeding (ook wel goodwill-vergoeding genoemd) wanneer de agentuurovereenkomst beëindigd wordt. De distributeur heeft in beginsel geen recht op een dergelijke vergoeding, waardoor deze overeenkomst zonder vergoedingsplicht door de principaal beëindigd kan worden. Dit verschil bestaat omdat de agent klanten aanbrengt bij de principaal, terwijl de distributeur in eigen naam optreedt en daarbij gebruik maakt van zijn eigen klanten.

Dit neemt echter niet weg dat de distributeur toch recht op schadevergoeding door de principaal kan hebben. Hiervan is bijvoorbeeld sprake wanneer de distributeur investeringen (bijvoorbeeld reclame-uitgaven) heeft gedaan met het oog op het lang voortduren van de overeenkomst, terwijl de overeenkomst vroegtijdig beëindigd wordt.

Tot slot is een belangrijk verschil dat de opzegtermijn bij een distributieovereenkomst in de regel aanzienlijk langer is dan bij een agentuurovereenkomst. Bij een distributierelatie van bijvoorbeeld 1 jaar geldt een opzegtermijn van 3 maanden. De agentuurovereenkomst kent in dit geval een kortere opzegtermijn van 1 maand.

Meer informatie
Heeft u vragen over uw distributie- of agentuurovereenkomst, of zijn er onduidelijkheden over welk type overeenkomst tot stand is gekomen, neem dan contact op met onze sectie contracten- en ondernemingsrecht.

Contactpersoon: Mr. drs. Reinier W.L. Russell (reinier.russell@russell.nl).